Ok lang ba...?

..na mag- blog ako about sa upcoming graduation day? Haha. Sabi nga nila, baka maudlot kasi. Pero hindi yan, I have faith in God. We both know that I have never been effortless sa lahat ng ginagawa ko. As much as possibel, I do everything with all my heart.

Na-eexcite ako na kinakabahan. Sa ngayon kasi, ang daming requirements... Ang gastos, pota! Nagsabay sabay pa kasi.. Pero I believe na matatapos namin lahat to nang maganda. =) Ang saya mag- aral! Sana mas masaya sa work. Excited na me! Wuhooo!!!! Sana madami pera..wahekhek! Opkors.. iniicp ko din yun. Hehehe.

Sana masaya pati love life. Hindi ko alam kung aabot pa kami ng one year. For now, di ko muna iniicp yung future namen together. Basta okay kami ngayon, oks na ko dun. Kung hindi man kami, eh di hindi. God has better plans naman for me. Umiiyak man ako o kung minsan sumusuko agad sa mga bagay na akala ko kakayanin ko, hindi ibig sabihin nun, loser na ko forever. Haler! Ako pa! Hahaha!

Malakas ang faith ko sa sarili ko at kay God. Walang mangyayari na hindi nararapat para sa akin dahil alam ko kung ano'ng ginagawa ko, kahit na malasing pa ko nang todo todo!! Yeh!

Hehe.. babayu!=)

congrats Nikko!

Kung buhay pa siya ngayon, bibigyan niya ko ng grad pic niya at susulatan niya yun ng dedication sa likod. Parang high school lang...or...maaari ding sigawan niya ko at sabihing "ayoko nga!" kapag nanghingi ako ng grad pic niya...hehehe

I miss you Nikko. =)

Pagod na ko.

Nakakapagod na. Itutuloy ko pa ba to? Gusto ko siya makasama, kaso pag magkasama na kami, hindi na ko makapagsalita. Wala akong maikwento. Hindi ako makangiti man lang. Wala akong maramdaman. Wala talaga. Papano na yun? Dedz na? Pinili ko siya eh. Ang dami kong sinacrifice. Dati, sobang nanghihinayang ako sa mga bagay na nawala sa akin dahil naging kami. Ngayon, ayoko nang isipin yun. Hinahanda ko na sarili ko sa pedeng mangyari- na makipaghiwalay siya sa 'kin. Ready na siguro ako ngayon. Sabihin niya lang. Siguro makakahinga na din ako nang maluwag pag nangyari yun kahit papano.Mahirap yun malamang. Kasi mahal ko pa sana siya. Kaso parang natatabunan nang mga pagbabago sa mga kilos niya at sa pakikitungo niya sa kin. Iba na eh. Pinipilit kong isipin na walang nagbago sa kanya. Pero meron eh. Nabawasan..o wala na talaga? Sana wag niya nang antayin na manggaling sa kin. Siya na ang makipaghiwalay. Mas okay yun para malasing na din ako sa kalungkutan. Hindi na siya masaya sa kin. Sobrang ramdam ko yun. Malapit na din akong sumuko sa kanya...

Untitled

I am not happy today.

It just feels sad when the man you love suddenly bumps his head hard on the wall, becomes unconscious, and was brought to the hospital, wakes up while slowly trying to open his eyes. He sees your face in front of his. You cry because of joy and relief. Finally, he asks you, “Who are you? Do I know you?” Then, everything starts to fall apart in front of you.

My heart became tired and left alone for the second time. It was almost the same feeling. But this time, it’s worse. I thought I was unfair. I really am, when I realized, surprisingly, that I have been giving more to him than he does to me.

I am not yet tired of him. I am just tired of thinking and I’m not done with it. I thought I was tired of crying but, unluckily, a lot of rest made me ready for crying again, not for THIS.

I don’t know now if I have to wish for him to love me again. I miss him because he let go of me. I miss him hold my hands tight even if they’re sweaty. I miss the way we end the days when he would text me that he loves me and I would feel it as if he said it right in front of me. I miss the hugs that make me cry and want to sleep well. I miss being always beside a man who loves me.

Nerbiyosa. Puta. Pakialam mo ba.

Mainit ang ulo ko ngayon. Hay!

Mas mainit pa sa fucking surface ng sun in the sky!

Mas unpredictable pa sa kahit anung natural disaster! Kahit si Nostradamus, di kaya ma- predict ang mood ko!

Ayoko magsalita. Energy and happiness? Pota, maghehep hep hurray ka til the break of dawn, MAG ISA Mo!

Hindi pa ko galit sa lagay na to. Pressured lang.

Akala

akala ko iced tea yun pala beer
akala ko reverse yun pala second-gear
akala ko kasya yun pala hindi
akala ko tama yun pala mali

akala ko hip-hop yun pala metal
akala ko batis yun pala kanal
akala ko toothpaste yun pala glue
akala ko verde yun pala blue

akala ko tsinelas yun pala sapatos
akala ko umabot yun pala kapos
akala ko bukas yun pala kahapon
akala ko mamaya yun pala ngayon

akala ko alam ko na ang lahat
ng dapat kong malaman
ngunit mali na naman
pero okay lang yan

wag kang matakot na baka magkamali
walang mapapala kung hindi ka magbakasakali
dahil lumilipas ang oras
baka ka maiwanan kung hindi mo susubukan

akala ko chicken yun pala asado
akala ko bukas pero yun pala sarado
akala ko mansanas yun pala banana
akala ko meron pa yun pala wala na

akala ko foreign yun pala pinoy
akala ko blackjack yun pala pusoy
akala ko talo yun pala panalo
akala ko si chito yun pala ako

akala ko dati walang mangyayari
akala din nila ngayon wala silang masabi
akala ng lahat mapapagod din ako
mabuti na lang matigas ang aking ulo

akala ko walang mapupuntahan
kahit na paghirapan ngunit mali na nama
kung di ko sinubukan sanay hindi ko na nalaman
edi na sayang lang

wag kang matakot na baka magkamali
walang mapapala kung hindi ka magbakasakali
dahil lumilipas ang oras
baka ka maiwanan kung hindi mo susubukan

wag kang matakot na baka magkamali
walang mapapala kung hindi ka magbakasakali
dahil lumilipas ang oras
baka ka maiwanan kung hindi mo susubukan

Saved.

We saved it. I HOPE.

Parang siya naman kasi yung nagiging cold ngayon. Yung cool off, parang naging time niya din para i- assess ako. Parang ganun. Weird. Sana hindi kami magkasaliwa ng dinadaanan.

OMG.

Stressed.
Relieved?
Nah.
Priorities....
Whew!